Linki w tekście na Rozmysle.com

Kiedyś często dodatkową cechą drum and bass było to, iż był on muzyką tworzoną w całości przy użyciu hardwareu lub innych urządzeń i graną z płyt winylowych. Obecnie, gdy spotykamy grupy grające drum’n'bass na żywo, nie jest to żadnym kryterium.

W 1995 obserwować można było istotny przełom w historii gatunku. Popularność zdobyła odmiana, którą od jakiegoś czasu promował LTJ Bukem wraz ze swoją wytwórnią Good Looking Records, odmiana która brzmi zupełnie inaczej niż nacechowane ragga jungle, czyli intelligent drum and bass. Dzięki temu, aby odróżnić te dwa nurty, gazety zaczęły stosować termin drumnbass odnoszący się również do muzyki o lżejszej atmosferze inspirowanej ambientem.

Kryteria wyznaczające to, co można ująć w ramy drum and bass, posiadają bardzo szerokie spektrum. Są to spore różnice pomiędzy poszczególnymi podgatunkami i dlatego tyle ich, w ramach tego gatunku, zostało sklasyfikowanych.

Podstawowym kryterium mogącym zakwalifikować muzykę jako drum and bass jest tempo. W sumie nie spotyka się utworów poniżej 160 bpm. bpm muzyki przez wiele lat stopniowo rosło i dziś zwykle posiada ok. 174 bpm. Drum and bass, jako muzyka przeznaczona głównie do odtwarzania w na imprezach, zwykle nie różni się za bardzo tempem, aby poszczególne utwory można było łatwo miksować. Ważnym kryterium jest także rytm, inny niźli popularny w muzyce elektronicznej takiej jak house czy techno. Pomimo metrum 4/4, ścieżka bitu jest synkopowana i najczęściej o wiele bardziej skomplikowana niźli w wymienionych gatunkach. Rozbudowana linia basowa jest również typową cechą gatunku, aczkolwiek najczęściej bass w muzyce z podgatunku liquid funk różni się od tego występującego w neurofunk. Pozostałe elementy muzyki bywają bardzo różne, w dnb jest niemal wszystkie dzwięki, od ciepłych, soulowych wokali, po darksideowe, charczące basy.

Muzycy, nie tworzący w stylu intelligent drumnbass powoli przestali trzymać się oryginalnego stylu jungle, rytm ich muzyki stał się prostrzy, coraz częściej pojawiał się agresywny, regularny i dominujący snare, co finalnie doprowadzi do powstania gatunku hardstep. W tym samym czasie inni producenci promowali drumandbass mający być bardziej popularny, inspirowany poniekąd hiphopem - Jump-Up. Był też styl nazywany Rollers, wypływający z intelligent drum and bass, jednak posiadający zdecydowanie bardziej soulowe brzmienie.

Nadszedł okres sporych sukcesów tej muzyki na polu komercyjnym, jeszcze w roku 1995 Goldie wydał swoją płytę Timeless, który zajął siódmą pozycję na UK Charts. Drumandbass błyskawicznie ewoluował. Hardstep podzielił się na dwa podgatunki: na nacechowany brakiem naturalnie brzmiących instrumentów techstep, który inspirowany jest techno i klimatem pochodzącym z filmów science fiction, oraz na darkstep, w którym to główną rolę odgrywają skomplikowane i mroczne linie basowe tworzące mroczną atmosferę. Gatunek ten wchłonął też pozostałe elementy innych gatunków muzyki.

W 1997 producenci skupili się na techstepie, atmosfera tworzonej muzyki stawała się coraz bardziej mroczna i "niepokojąca". Zainteresowanie muzyką drumnbass powoli malało, między innymi za sprawą rosnącej popularności gatunków bazujących na d&b, lecz posiadających nieco wolniejsze tempo, stosujących naturalnie brzmiące sample i bardziej melodyjnych, takich jak twostep i uk garage. Z powodu spadku popularności gatunek przeżywał stagnacje, odrodzenie przyszło dopiero po wydaniu takich utworów Bodyrock (Andy C and Shimon) czy Shake UR Body (Shy FX). Po roku 1998 zaczął wyłaniać sie neurofunk, posiadający elementy takich rodzajów drumnbass jak techstep czy darkstep i cechujący się bardzo rozbudowaną linią basową i technicznym brzmieniem… Więcej znajdziesz tutaj - drum and bass

Du kannst den Kommentaren zu diesem Eintrag durch den RSS-Feed folgen. Weder Kommentare, noch Pings sind zur Zeit nicht möglich.